Spring naar hoofdinhoud

"Het lijkt wel of ik achteruit ga in plaats van vooruit."

Als het gaat over rouw, verdriet en gemis dan denken we nog heel vaak in termen van goed of slecht. En dat is helemaal niet zo vreemd.

Als individu groeien we op in een oplossingsgerichte maatschappij. We zien een probleem, zoeken een oplossing en gaan verder daar waar we gebleven waren. We houden vast aan het idee van controle en maakbaarheid.

Daarnaast lijkt ook het fasenmodel van Elisabeth Kübler-Ross ons te tonen dat rouw iets is dat we fase na fase kunnen verwerken. Alsof we een berg te beklimmen hebben: onderaan starten en beetje bij beetje de bergtop bereiken.

En toch.

Voor wie dagelijks mist voelt het vaak niet zo. Een fijne namiddag kan alsnog in tranen eindigen. Een dag die moeilijk begon, kan ook een fijn verloop kennen. Hoe komt dat toch?

Heel simpel.

Omdat rouw geen lineair verloop kent. Het is niet iets dat we moeten of kunnen oplossen/fiksen. Het is iets dat we verweven in ons leven. Dag per dag en stap per stap.

Volg @vlecht.werk voor meer inspiratie.

Liefs,

Fien

Vlechtwerk - rouw verweven in je leven

Rouw is geen eenmalige gebeurtenis waar je even doorheen werkt en wat je uiteindelijk achter je laat.

Neen, het is iets wat je met je meeneemt. Elke dag opnieuw. Soms oorverdovend op de voorgrond, vaak ook als een stille achtergrondruis. Het maakt deel uit van wie je bent, wat je doet en waar je voor staat.

Als een touwtje dat je verweeft doorheen jouw leven.

In deze podcast vind je tijd en ruimte voor wat ons mensen maakt. Elkaar graag zien en elkaar kunnen verliezen. Als twee zijden van dezelfde blinkende munt.

Hier voel je dat het delen van verhalen over verdriet, afscheid en troost zorgt voor licht en lucht:

op grote dagen.

op doodgewone dinsdagen.

op dagen van vreugde.

op dagen van verdriet.


Want hé, we vlechten allemaal maar wat.

Vergeet dat niet.

PS: Neem zeker eens een kijkje op www.vlechtwerk.be en/of volg me op Instagram (vlecht.werk)

Ik vlecht: Als Fien. Als mama van drie. Als partner. Als dochter. Als ondernemer. Als zus van een broer die er niet meer is.

Met woorden naar buiten brengen wat diep vanbinnen speelt.

Met emoties van schaterlach tot stille traan.

Met mensen om dicht bij zichzelf te komen en van daaruit met anderen verbinden.