Kristin, mama van Haddy #5
Rouw is geen eenmalige gebeurtenis waar je even doorheen werkt en wat je uiteindelijk achter je laat. Neen, het is iets wat je met je meeneemt. Elke dag opnieuw. Soms oorverdovend op de voorgrond, vaak ook als een stille achtergrondruis. Het maakt…
Ooit zullen we allemaal verhalen zijn.
Een zegswijze. Een woord. Een uitspraak.
Een gewoonte. Een aandenken.
Die ogenschijnlijk kleine dingen die van onze mensen onze mensen maakt.
Ook als ze er niet meer zijn.
Bovenal dan.
We nemen ze mee in de stappen die we zetten.
De keuzes die we maken.
De woorden die over onze lippen rollen.
De gerechten die we op tafel toveren, de kleren die we dragen, de muziek die we spelen.
We laten ze door - leven.
Vertel me wie hij is.
Toon me wie zij was.
In Doorleefd ga ik in gesprek met mensen die moeten missen. We ontmoeten samen met hen wie er niet meer is.
In deze aflevering verhaalt Haddy, haar mama Kristin terug.
Kom erbij. Zet u. Heel dicht bij dat wat telt.
Vlechtwerk - rouw verweven in je leven
Rouw is geen eenmalige gebeurtenis waar je even doorheen werkt en wat je uiteindelijk achter je laat.
Neen, het is iets wat je met je meeneemt. Elke dag opnieuw. Soms oorverdovend op de voorgrond, vaak ook als een stille achtergrondruis. Het maakt deel uit van wie je bent, wat je doet en waar je voor staat.
Als een touwtje dat je verweeft doorheen jouw leven.
In deze podcast vind je tijd en ruimte voor wat ons mensen maakt. Elkaar graag zien en elkaar kunnen verliezen. Als twee zijden van dezelfde blinkende munt.
Hier voel je dat het delen van verhalen over verdriet, afscheid en troost zorgt voor licht en lucht:
op grote dagen.
op doodgewone dinsdagen.
op dagen van vreugde.
op dagen van verdriet.
Want hé, we vlechten allemaal maar wat.
Vergeet dat niet.
PS: Neem zeker eens een kijkje op www.vlechtwerk.be en/of volg me op Instagram (vlecht.werk)
Ik vlecht: Als Fien. Als mama van drie. Als partner. Als dochter. Als ondernemer. Als zus van een broer die er niet meer is.
Met woorden naar buiten brengen wat diep vanbinnen speelt.
Met emoties van schaterlach tot stille traan.
Met mensen om dicht bij zichzelf te komen en van daaruit met anderen verbinden.