Moord aan de dijk

Ga mee terug naar 1934 toen Brabant werd opgeschrikt door een brute roofoverval door de 'Bende van Oss'. De gebroeders Verhoeven, twee onschuldige boertjes, waren het slachtoffer. Toon werd bruut afgeslacht, Piet overleefde het maar net.

In de vroege ochtend van 16 mei 1934 staat het zwart van het volk op de Benedendijk in Oijen. De mussen tsjilpen net als altijd en toch klinkt alles anders deze dag. Er is die nacht een brute roofmoord gepleegd die Toon Verhoeven (67) het leven heeft gekost. Zijn broer Piet (63) raakte zwaargewond.

Het idee voor de overval ontstond bij de arbeiders die ploeterden in de zuigende klei langs de Maas. De bochten in de rivier moesten worden rechtgetrokken in een poging de wilde rivier voor altijd te temmen. Toon en Piet stonden vaak te kijken op de dijk. Een van de arbeiders riep: ‘Die hebben een bom duiten’.

Tijdens het leven van Toon en Piet is Oss onherkenbaar veranderd door industrialisatie. Arbeiders worden uitgebuit en degenen die zich daar niet in kunnen voegen, komen in de criminaliteit terecht. Een van hen, Marinus, stuurt vier man naar Oijen om Toon en Piet te beroven, waaronder zijn 16-jarige zoon Wimke.

Na een tocht door de pikdonkere nacht arriveren de vier mannen, jongens eigenlijk nog, bij het boerderijtje van Toon en Piet. Die worden uit hun bed getrokken en zwaar mishandeld. Toon is dood, Piet weet zich zwaargewond naar de buren te slepen. In Oss worden later die nacht invallen gedaan waarbij meteen twee daders worden aangehouden.

Tien maanden later. Piet moet getuigen voor de rechtbank waar ‘D’n Olie’ en Wimke zich moeten verantwoorden. Later worden ook de twee andere daders veroordeeld. De roofmoord in Oijen brengt een ware zuivering van de Osse criminaliteit op gang. Meer dan 70 criminelen worden veroordeeld tot ruim 300 jaar celstraf. Het einde van de 'Bende van Oss'.