Wekelijkse podcast met fragmenten uit de zondagmorgen van Ekklesia Amsterdam: geen dogma's, wel een vergezicht en dus ook met een opdracht: Deze Wereld Anders. Benieuwd? Wees welkom! Elke week om 11.00 in de Rode Hoed! We zijn altijd op zoek naar…
EKKLESIA AMSTERDAM zondag 20 september 2026
LuisterLink ‘ Een begin van redding ’
Met een toespraak van Rascha Eijbersen
1. Drempeltekst
Er zal nooit, nergens een begin van redding zijn
als niet tenminste één mens zegt ‘hier ben ik’
en ziende om zich heen zoekt of er nóg een is,
nog twee of drie met vonken licht ‘hier ben ik’ in hun ogen.
(Huub Oosterhuis)
2. Wek mijn zachtheid weer (VL 742, muziek Antoine Oomen)
Wek mijn zachtheid weer.
Geef mij terug
de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is.
En mij toevertrouw.
En het licht niet haat.
3. Woord ten geleide
4. Oud woord (muziek: Tom Löwenthal)
Als je broeder diep is weggezakt
zijn handen reiken niet ver genoeg
zal jij hem vasthouden
hij zal overleven naast jou.
Neem van hem geen rente
geef hem geen zilver tegen rente
geef hem niet te eten tegen winst
hij zal overleven naast jou –
ook de vreemdeling zal overleven
naast jou, als je broeder.
Als je broeder diep is weggezakt,
je naaste, en hij verkoopt zich aan jou,
bedien je niet van hem
als van een slaaf.
Je zult hem niet hardhandig bestieren –
heb ontzag voor Ik-zal de God
die jou uitgeleid heeft
uit het slavernijheelal
van deze wereld.
5. Wanneer dagen een zwoegen zijn
Wanneer dagen een zwoegen zijn langs kale
rotshellingen of gloeiend-heete stranden,
omdat d’inwendige welle’ een wijl verzanden,
dan hunkeren wij naar der Liefde uitstralen
het meest. Naar warm-vertrouwden greep van handen
hunkeren wij, naar de zacht-muzikale
stembuigingen, waar onder rijze’ of dalen
de lampen der liefde gestaag in brandden;
naar d’oogen die wij wiste’ altijd in zachte
oplettendheid en rustigklaar vertrouwen
ons volgend in den dadenrijken dag;
en naar het hart, het hart dat in de rauwe
branding des levens altijd lag te wachten,
een baai van vrede, ons altijd open lag.
(Uit: Verzonken Grenzen, van Henriette Roland Holst 1918)
6. Van twee woorden wil ik eten (VL928, muziek Bernard Huijbers)
Van twee woorden wil ik eten,
krijg van vier maar niet genoeg,
o verre liefde lieve vrede.
Voor de honger niet geboren
voor de bommen en de graven
niet getrokken uit mijn moeder
eenmaal andermaal gewoon maar
deze twee gevlekte handen
om te oogsten en te strelen
loop ik, loop ik over woorden
onder twijfel, over water,
zoek een ander in zijn verte.
Alle aarde is van aarde
alle zeeën gaan in lompen
alle vlees is maar een drupje.
Maar hoe gek onspreekbaar anders
zijn de mensen voor elkander,
dat zal duren, dat zal duren.
Met geen kussen is de liefde
met geen monden te bewijzen –
ach hoe zullen wij omarmen.
Alle vrede van de wereld
als een lichaam te vergaren
dat doet pijn, vergeten jaren.
Al jouw stilte te bewaren
doet mij sterven, doet mij leven
door geen god te evenaren.
Molenwieken wijze wetten
gouden pausen gulden woorden
gaan voorbij als wind en regen.
Al dat werk van onze handen
onze kronen onze kerken
als een strovuur zal het branden.
Dan nog komt een woord mij tegen,
vindt mijn mond geen an'dre zegen
dan een mens om mee te leven.
Van twee woorden wil ik eten,
krijg van vier maar niet genoeg,
o verre liefde lieve vrede.
7. Toespraak
Rascha Eijbersen
8. Hoever te gaan (VL318, muziek Antoine Oomen)
Hoe ver te gaan? En of er wegen zijn?
Nooit meer gebaande.
Hoeveel paar voeten zijn zij? Twee-drieduizend.
Nog bijna slaven, vreemden voor elkaar.
Kreupelen, blinden.
Maar met iets in hun hoofd dat stroomt en licht geeft.
De zon zal hen niet steken overdag.
Bij nacht de maan niet.
Zij stoten zich aan stenen. Niemand draagt hen.
Omdat zij willen leven als nog nooit,
angstig te moede
zijn zij gegaan met grote hinkstapsprongen.
Niet hier hun vaderland, en schaamteloos
wagen zij alles.
Soms wordt woestijn oase waar zij komen.
Vrijheid ontkiemt in hen, gloeit aan, dooft uit,
zal weer ontvlammen.
Zij blijven kinderen, zij worden groter.
Hun stoet is zonder einde en getal.
Tel maar de sterren.
Zij weten van de Stad met fundamenten.
Verantwoording
Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).
Ekklesia Amsterdam Podcast
Wekelijkse podcast met fragmenten uit de zondagmorgen van Ekklesia Amsterdam: geen dogma's, wel een vergezicht en dus ook met een opdracht: Deze Wereld Anders. Benieuwd? Wees welkom! Elke week om 11.00 in de Rode Hoed!
We zijn altijd op zoek naar geestverwanten: mensen die hun normen en waarden en politieke keuzes toetsen aan dat elementaire ideaal van een menswaardige samenleving.