Vertrouwen

EKKLESIA AMSTERDAM zondag 27 september 2026

LuisterLink ‘ Is vertrouwen een woord of kan ik het krijgen’

Met een toespraak van Bettine Siertsema

1. Piece en Forme d'Habanera (Maurice Ravel) door Mark Walter en Heleen Oomen, live opgenomen in de Roode Bioscoop

2. Welkom

 3. Naar U, Levende, klimt mijn ziel (Psalm 25 vrij, muziek Antoine Oomen)

Naar U, Levende klimt mijn ziel. 

U vertrouw ik: dat Gij zijt. 

 U verlang ik ooit te zien. 

Door de nacht heen zien uw ogen mij. 

 Van mijn ellende keer u niet af. 

Mijn vertrouwen beschaam het niet.

 Op U wachtte ik levenslang. 

Elke dag weer zoeken mijn ogen jou. 

 Laat je nu vinden liefde. Keer je niet af

4.  Voorlezing Psalm 91 vrij

 5. Dit ene heb ik jou gevraagd, Psalm 27 vrij  (muziek: Tom Löwenthal) 

Dit ene heb ik jou gevraagd:

dat ik mag zijn met jou.

Als jij mijn licht bent vrees ik niemand,

als jij mijn rots bent sta ik sterk.

6.     Toespraak deel 1

 7.     De vuurtoren (door: Lisa Blau, CD: De vuurtoren)   

 8. Toespraak deel 2

9. Winterlied (VL748, muziek Bernard Huijbers)

Geen zilveren sleeën geen goud in de grond enkel een hand op mijn hart en een mond op mijn mond.

 Winter. Staan aan het strand, in lekke schoenen, in dunne trui; of als geteerde palen gebrandmerkt met een cijfer. Onaandoenlijk staan, wachten aan het strand, een winterdag.

 Kijken. Niet zien. Er is geen horizon. Er scheert een schim voorbij, vlakbij, een vogel, een meeuw die vissen oppikt uit de branding en langs de toppen van de golven glijdt.

We zijn met veel, de meesten moe, verward, tot op de draad versleten – niet meer weten hoe verder, geen portiek om in te schuilen.

Achter de rug het oude land, de steppe.

Geen zilveren sleeën…

 Rijken en armen even uitgeteld. Schildpadden herten slangen hazewinden:

geen wedloop meer, de vloedlijn is de eindstreep, niemand springt even over deze zee.

 Gaan – wie durft gaan? Hoe gaan we? gaan we niet? wie op één been? wie durft ondersteboven? wie duikt en zwemt onder de branding door? wie als een fles wordt op de vloed geworpen?

 Gaan – waarheen gaan? naakt of met kleren aan? Misschien als meeuwen, wit met zwarte koppen, voortglijden langs de toppen van de golven, en schreeuwen schor boven de branding uit.

 Geen zilveren sleeën…

 Weet iemand het wachtwoord? wie heeft een sleutel?

Wie heeft iets eetbaars? wie een droom, een heimwee?

Kent iemand nog dat lied ‘Hij is mijn herder'?

Iemand begint te gaan, begint te zingen.

 Geen zilveren sleeën…

 Iemand begint te gaan, een wolf, een herder, het kreupelhout de eik de kruizemunt – een roos verandert in een dorenstruik, een jongen draagt zijn vader op de schouders.

Tien, twintig gaan, of één, of honderdduizend alsof nieuw land, alsof een lied, een overkant bestaat, alsof de dood gedood, de zee gevlogen, alsof het zout niet bijt. Nu zingen allen:

 Ik hoef geen weg, geen sleutel geen pracht van een huis geen zilveren sleeën

geen goud in de grond –

enkel een hand op mijn hart

en een ander gezicht en een mond op mijn mond

en een harp en een fluit als een vrouw en een man

en het dampende dauwende ochtendlicht boven een nieuw Amsterdam

 Geen zilveren sleeën…

 Verantwoording 

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).