Taal is zeg maar echt...

EKKLESIA AMSTERDAM zondag 14 juni 2026
LuisterLink ‘Taal is zeg maar…’
Met overdenkingen van Alex van Heusden, Rascha Eijbersen en Mirjam Rigterink

1 Dit ene weten wij VL3 (tekst Henriette Roland Holst, muziek M. Harinck)

Dit ene weten wij
en aan dit een houden wij ons vast
in de duistere uren:

er is een woord
dat eeuwig’lijk zal duren
en wie ’t verstaat
die is niet meer alleen.

2 Drempeltekst (Johannes 1:1-3, vertaling: Alex van Heusden)

3 Klankresten, VL502, (muziek Tjeerd Oosterhuis, gezongen door Trijntje Oosterhuis, CD: Mensen veel geluk)

Klankresten van een onvoltooid verhaal
steenlettergrepen, woorden in woestijnzand
lichtwoorden, ooit ontvangen maar van wie?

Jij zal niet slapen. Aller zielen hoeder.

4 Woord ten geleide

5 Niet te schatten (Stilte Zingen, muziek Kees Kok/Tom Löwenthal)

Niet te schatten sinds wanneer.
Al dat gepraat over u al die boeken.

Niets bereikt u
niemand haalt u dichterbij.

Enkel te zingen
zijt gij.

6 ‘De kracht van het geschreven woord’, Ilja Pfeiffer (2017)

7 In den beginne het woord, VL713-714 (muziek Antoine Oomen)

In den beginne het woord
roeping opdracht en zegen.
In den beginne het licht –
Licht, erbarm u, woord ontferm u,
kom bevrijden.

Ere zij u in den hoge, hier in ons midden.
Kome vrede op aarde.
Kome uw woord bij ons aan.

Gij wacht op ons totdat wij opengaan voor u.
Wij wachten op uw woord dat ons ontvankelijk maakt.
Stem ons af op uw stem, op uw stilte.

Uw woord dat de eeuwen voorziet,
onze dagen behoedt,
het kome geladen met kracht
als de opgaande zon.

8 Taal is zeg maar… door Rascha Eijbersen

9 De woorden die wij spraken tot elkaar, VL526 (muziek Tom Löwenthal)

De woorden die wij spraken tot elkaar,
haastige harde lieve onverstane,
de nacht die wij verzwegen voor elkaar,
de bange dromen, de doorluchte wanen,
de dagen die wij gingen met elkaar
in donker woud door schaduwlichte lanen.

De mensen die wij werden één voor één,
spelende handen helderziende ogen,
lichamen stromend water steen en been,
vurige zielen vonken mededogen,
die ene die wij zijn en anders geen,
die anderen die wij nog worden mogen.

Dit niets dat overleeft ternauwernood,
dit alles dat ik ben in vrees en beven,
dit enig hier-nu tegen doem en dood,
dit korte lichte lange eigen leven
dat wij ontvangen als genadebrood,
dat ons gegeven is en blijft gegeven.

10 Taal is zeg maar… Alex van Heusden

11 Woord dat ruimte schept, VL537 (muziek Antoine Oomen)

Woord dat ruimte schept,
toekomst, wijd licht land

waar gerechtigheid
als rivieren stroomt

waar een wijnstok bloeit
tegen klippen op –

even is het waar
en dan is het weg.

Toon mij niet vergeefs
wat mijn ziel verlangt

geef dat ik volhard
in uw vergezicht.

12 Taal is zeg maar… Mirjam Rigterink

13 Dank zij de woorden, VL564 (muziek Antoine Oomen)

Dank zij de woorden.
Dank zij wat ooit gehoord
gezien tegen vergetelheid en
doodsdrift in werd
opgeschreven.

Maar het meeste, waar is dat gebleven?
Verzuchtingen van liefde
afscheid bijna taal angst en
geboortekreten
schoorvoetend fluisteren lang zwijgen?

De twee, drie eeuwige
seconden dat wij weten,
wie kan die in klanken van
betekenis helder krijgen,
weergeven?

Gezwegen verte. Ongesproken wegen.
Psalmkoning David
waarom hebben wij van u
geen woord voor het onzegbare gekregen?

Maar monden ademen op ruiten
vingers tekenen harten daarin.
Een hand schrijft in het stof van de aarde
vergeving

Verantwoording
Alle teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. VL is een verwijzing naar het Verzameld Liedboek. Partituren en CD’s van de muziek zijn te koop via de webwinkel van ekklesia-amsterdam.nl