Spring naar hoofdinhoud
Terug naar Ekklesia Amsterdam Podcast

20260405 Pasen '26: In bekenden veranderd — Mirjam Rigterink

1 Je werd wakker, uit ‘Iemand meer’, muziek Tom Löwenthal

Je werd wakker
midden in de wereld
deze

Iemand riep me
dacht je in je droom
en werd wakker

Het is deze dag
die vandaag heet
die ook morgen vandaag heet
en overmorgen

Wie ga je zijn.
Wat ga je doen en laten.
Morgen overmorgen of vandaag.

De wereld is een schreeuwend kraambed.
Een verwilderde tuin waarin gedood wordt en gestorven.
Geen schorpioenen verklaren, geen maagden verzachten,
geen weegschalen wegen het leed dat afgronddiep wordt geleden.

Maar jij hebt handen
die verzachten kunnen.
Opklarende ogen.

2 In bekenden veranderd – 1

3 Uit: Het verhaal van een levende, VL447, muziek Antoine Oomen

Op de eerste dag der week,
vroeg in de morgen was het nog…

Toen zag ik de doden staan voor de troon,
groten en kleinen.
De zee gaf haar doden terug.
De dood en de afgrond
gaven hun doden terug.

4 In bekenden veranderd – 2

5 Psalm 107 vrij, muziek Antoine Oomen

Wij woonden donker, in schaduw des doods
in ijzeren boeien gekluisterd:
wij hadden jouw woorden bespot
ons doof gemaakt voor je stem.

Toen heeft één je geroepen
toen nóg een, en toen wij allen.
Toen ben je gekomen en hebt
het ijzer met handen gebroken.

Wij werden gek van onszelf,
doodziek van ons leugenleven:
ons kijken de andere kant op
ons niet willen weten, ons meedoen.

Toen heeft in ons midden één
geschreeuwd, in doodsnood, jij hoorde
jij kwam, jij stond aan de groeve
en zei: Ik zeg je, sta op.

6 In bekenden veranderd – 3

7 Dan zal ik leven

Het zal in alle vroegte zijn
als toen.
De steen is weggerold.
Ik ben uit de grond opgestaan.
Mijn ogen kunnen het licht verdragen.
Ik loop en struikel niet.
Ik spreek en versta mijzelf.
Mensen komen mij tegemoet –
wij zijn in bekenden veranderd.

 De ochtendmist trekt op.
Ik dacht een dorre vlakte te zien.
Volle schoven zie ik, lange halmen, aren
waarin de korrel zwelt.
Bomen omranden het bouwland.
Heuvels golven de verte in,
bergopwaarts, en worden wolken.

 Daarachter
kristal geworden verblindend
de zee die haar doden teruggaf.
Wij overnachten in elkaars schaduw.
Wij worden wakker van het eerste licht.
Alsof iemand ons bij naam en toenaam
heeft geroepen.
Dan zal ik leven.

 

Verantwoording
Alle liedteksten zijn van Huub Oosterhuis. Bladmuziek en CD’s zijn te verkrijgen via www.ekklesia-amsterdam.nl en alle muziek is eveneens te beluisteren via Spotify. De fluitsolo's zijn gespeeld door Felicia van den End (CD: Sonoro)

Ekklesia Amsterdam Podcast

Wekelijkse podcast met fragmenten uit de zondagmorgen van Ekklesia Amsterdam: geen dogma's, wel een vergezicht en dus ook met een opdracht: Deze Wereld Anders. Benieuwd? Wees welkom! Elke week om 11.00 in de Rode Hoed!

We zijn altijd op zoek naar geestverwanten: mensen die hun normen en waarden en politieke keuzes toetsen aan dat elementaire ideaal van een menswaardige samenleving.