Gedenken - Colet van der Ven

1 Jij alleen. Niemand anders (VL680, muziek Henri Heuvelmans)

Jij alleen. Niemand anders.
Keer u om naar mij toe.

In uw Naam onze kracht.
Zend uw licht en uw trouw.

Keer de loop van het lot.
Keer mij om naar u toe.

Doe ons gaan op uw weg.
Mij geschiedde uw woord.

Niemand anders dan jij.
Keer u om naar mij toe.

2 Woord ten geleide

3 Tijd van leven (VL795, muziek Henri Heuvelmans)

Tijd van vloek en tijd van zegen
tijd van droogte tijd van regen
dag van oogsten tijd van nood
tijd van stenen tijd van brood.
Tijd van liefde nacht van waken
uur der waarheid dag der dagen
toekomst die gekomen is
woord dat vol van stilte is.

Tijd van troosten tijd van tranen
tijd van mooi zijn tijd van schamen
tijd van jagen nu of nooit
tijd van hopen dat nog ooit.

Tijd van zwijgen zin vergeten
nergens blijven niemand weten
tijd van kruipen angst en spijt
zee van tijd en eenzaamheid.

Wie aan dit bestaan verloren
nieuw begin heeft afgezworen
wie het houdt bij wat hij heeft
sterven zal hij ongeleefd.
Tijd van leven om met velen
brood en ademtocht te delen –
wie niet zweert bij zelfbehoud
leven vindt hij honderdvoud.

4 Voorlezing ‘Is dit een mens’, Primo Levi

5 Deze woorden aan jou opgedragen (VL516, muziek Tom Löwenthal)

Deze woorden aan jou opgedragen
hier en heden prent ze in je hart,
berg ze in het binnenste van je ziel,
leer ze aan je kinderen, herhaal ze,
thuis en onderweg, waar je ook bent
als je slapen gaat en als je opstaat.

Deze woorden aan jou toevertrouwd:
bind ze als een teken aan je hand,
draag ze om je voorhoofd als een snoer
ter gedachtenis, vlak op je ogen.
Grif ze in de stijlen van je deur
schrijf ze in de palmen van je hand.

Dat vermeerderen je levensdagen
en de jaren van je zoons en dochters.
Dat je bloeien zult en niet verwelken,
bomen aan de bron. Hoor Israël.

6 Toespraak – deel 1
Colet van der Ven

Bomen schreeuwen niet (VL874, muziek Antoine Oomen)

Bomen schreeuwen niet, takken niet, grond niet;
zee, vogel, huilt niet; de wind niet, de stad niet.
Geen kreet komt uit de mond van de muren
rondom, van de ster, die lachende noodklok.

Enkel in mensen zijn monden gesneden,
harten gedompeld, opdat hij kan huilen,
slaan met lippen zwart van ontzetting –
man, vrouw, koppen: bonk tegen de muur,

tegen de moord, de nacht, de verchroomde
machinerie van de goddelijke oorlog;
tegen de code van de terreur,
alles wat klein is verkwanselend.

Nu daar, dan elders, altijd hier,
weent om haar zonen de moeder,
weent de gerechte om zijn broeders,
omdat zij niet meer zijn.

Huilt als een bron, een vulkaan in mensen
de mens om de mens, en schaamt zich
dat niet dit uur wij levend of dood
worden veranderd in vrede.

8 Toespraak – deel 2
Colet van der Ven

9 Delf mijn gezicht op (VL744, muziek Bernard Huijbers)

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie mij ontmaskert zal mij vinden.
Ik heb gezichten, meer dan twee,
ogen die tasten in den blinde,
harten aan angst voor angst ten prooi.
Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie wordt ontmaskerd wordt gevonden
en zal zichzelf opnieuw verstaan
en leven bloot en onomwonden,
aan niets en niemand meer ten prooi.
Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.

Verantwoording
Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).