De vlinder tilt de kat op - Rascha Eijbersen

1.     Piece en Forme d'Habanera – Maurice Ravel, door Heleen Oomen (klarinet) en Mark Walter (piano) live opgenomen in De Roode Bioscoop

2.     Drempeltekst uit ‘Publiek’, van: Federico García Lorca (vertaling: Bart Vonck)

3.     Woord ten geleide

4.        Ken je mij (gezongen door Trijntje Oosterhuis)

Ken je mij? Wie ken je dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ken je mij? Wie ben ik dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ogen die door de zon heen kijken,

zoekend de plek waar ik woon,

ben je –

beeldspraak voor iemand

die aardig is en onmetelijk ver,

die niet staat en niet valt en niet voelt

als ik, niet koud en hooghartig.

Hier is de plek waar ik woon:

een stoel op het water,

een raam waarlangs het opklarend weer

of het vallende duister voorbij vaart.

Heb je geroepen?

Hier ben ik.

Ik zou één woord willen spreken,

ooit, dat waar en van mij is,

dat draagt wie ik ben, dat het houdt,

en rechtop staat

als een mens die mij aankijkt

en zegt:

ik ben jouw zuiverste zelf,

vrees niet, versta mij, ik ben

Ben jij de enige voor wiens ogen

niets is verborgen van mijn naaktheid?

Kan jij het hebben, als niemand anders,

dat ik geen licht geef, niet warm ben,

dat ik niet mooi ben, niet veel

dat geen bron ontspringt

in mijn diepte,

dat ik alleen dit gezicht heb,

geen ander.

Ben ik door jou, zonder schaamte,

gezien, genomen,

door niemand minder?

Zou dat niet veel te veel

waar zijn?

Ken je mij? Wie ken je dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ken je mij? Wie ben ik dan?

Weet jij mij beter dan ik?

5.     Voorlezing uit ‘Ode aan Walt Whitman’, van Federico García Lorca (vertaling: Bart Vonck)

6.     Er is een weten van elkaar (tekst: Ida Gerhardt, muziek Tom Löwenthal)

Er is een weten van elkaar

dat tijd en afstand overwint

7.     Toespraak

Rascha Eijbersen

8.       Wij niet jij alleen of ik (Uit: Stilte zingen, muziek Tom Löwenthal)

Wij, niet jij alleen of ik,

zullen daar staan, op een plein,

en overzien in één ogenblik

waartoe wij gekomen zijn.

Licht. Maar niet de gloed van zon.

Glanzen, maar niet van de maan.

En vlietend water uit goede bron.

En vlammen die overslaan.

Wij, niet ik en jij alleen,

zullen daar gaan met elkaar.

Je mag me zoenen door merg en been.

En leven valt niet meer zwaar.

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).